Fiber medya dönüştürücülerin mutlaka iki cihazdan oluşan bir çift olarak yerleştirilmesi gerekmez; ancak optik bağlantının karşı ucunda mutlaka uyumlu bir arayüz bulunmalıdır. Diğer uçta aynı türde bir medya dönüştürücü veya eşleşen bir optik modülle donatılmış bir anahtar bulunabilir. Standart Ethernet medya dönüştürücüler genellikle hem gönderme hem de alma yapabilir; tek fiberli BiDi sistemlerindeki A/B uç ayrımı esas olarak birbirini tamamlayan dalga boylarıyla ilgilidir, “bir cihaz yalnızca gönderir, diğeri yalnızca alır” anlamına gelmez.
Yaygın kurulum şemalarında neden iki cihaz gösterilir?
Her iki uç cihazın yalnızca RJ45 elektriksel portlarına sahip olduğunu ve aradaki mesafenin fiber iletim gerektirecek kadar uzun olduğunu varsayalım. Sol uçtaki medya dönüştürücü elektriksel sinyali ilgili optik sinyale dönüştürür; sağ uç ise alınan optik sinyali yeniden Ethernet elektriksel port verisine dönüştürür. Böylece “terminal—medya dönüştürücü—fiber—medya dönüştürücü—terminal” yapısı oluşur. İki cihaz kullanımı, iki elektriksel port arasındaki bağlantıyı fiber üzerinden uzatmanın bir yoludur; tüm optik bağlantıların tek biçimi değildir.
Sağdaki anahtarda zaten uygun bir optik port veya SFP yuvası varsa, “medya dönüştürücü—fiber—anahtar optik portu” bağlantısı kullanılabilir. Bu durumda yalnızca bir harici medya dönüştürücü gerekir; ancak anahtarın içindeki optik modül diğer uçtaki optik gönderme ve alma işlevini yerine getirmeye devam eder. İkinci bir harici kutunun bulunmaması, fiberin uzak ucunda alma ve gönderme devresi olmadığı anlamına gelmez.
Her cihaz gönderme ve alma yapabilir; TX ve RX'in her biri bir yönü yönetir
TX gönderme, RX alma anlamına gelir. Çift fiberli bir bağlantıda iki yön genellikle iki ayrı fiber teline atanır: A ucunun TX'i B ucunun RX'ine, B ucunun TX'i ise A ucunun RX'ine bağlanır. Yaygın bir çift fiberli SFP, yan yana bulunan TX ve RX adlı iki optik arayüze sahiptir; bu yapı “her yön için bir SFP gerekir” şeklinde çizilemez. Aynı şekilde A ucunun tamamı gönderici uç, B ucunun tamamı da alıcı uç olarak değerlendirilemez.
Ethernet hizmetleri çift yönlü iletişim kurabilir; bir optik modülün gönderme ve alma devrelerinin her biri bir yönü yönetir. Karşı optik port aynı sinyal özelliklerini tanımalıdır; aksi takdirde, arayüz fiziksel olarak bağlanabilse veya ışık mevcut olsa bile bu durum etkin bir veri bağlantısı kurulabileceği anlamına gelmez. Ağ kablosu tarafındaki otomatik anlaşmanın başarılı olması da fiber tarafının uyumlu olduğunu kanıtlamaz.
Tek fiberli BiDi için neden sıklıkla “A/B eşleştirmesi gerekir” denir?
BiDi, iki yöndeki iletimi aynı fiber teli üzerinde gerçekleştirmek için farklı dalga boyları kullanır. Örneğin A ucu 1310nm dalga boyunda gönderir ve 1550nm dalga boyunda alır; B ucu ise 1550nm dalga boyunda gönderir ve 1310nm dalga boyunda alır. Her iki taraf da gönderme ve alma yapabilir; yalnızca gönderme ve alma dalga boyları farklıdır. Dahili dalga boyu bölme bileşeni farklı dalga boylarını ayırdığı için her yön için ayrı bir fiber teli döşemek gerekmez.
Üreticiler A/B, U/D veya başka adlandırmalar kullanabilir; farklı üreticilerin kullandığı aynı harflerin aynı dalga boylarını temsil ettiğini varsayamazsınız. 1310/1490nm veya başka kombinasyonları kullanan modüller de vardır. Bu nedenle etiketteki ve teknik özellik tablosundaki TX ve RX dalga boylarını, hızı, mesafeyi ve optik güç aralığını doğrudan kontrol etmelisiniz. Aynı dalga boyu yapılandırmasına sahip iki tek fiberli modül, yalnızca kurulum yerleri değiştirilerek genellikle birbirini tamamlayan bir çift hâline getirilemez.
Gerçek eşleştirme kontrol listesi, “aynı marka” olmasından daha önemlidir
Öncelikle hızı ve optik port protokolünü kontrol edin. 100M ve 1000M hızları, sabit hız ve çoklu hız destek aralıkları tahmine dayanılarak birbirinin yerine kullanılamaz; bazı elektriksel portların birden fazla hızı desteklemesi, optik portun da otomatik olarak tüm hızları desteklediği anlamına gelmez. İkinci olarak fiber türünü kontrol edin: tek modlu modüller uygun tek modlu fiberle, çok modlu modüller ise uygun çok modlu fiberle eşleştirilmelidir. Ayrıca konnektörü, uç yüzey tipini ve kablo kalitesini doğrulayın.
Üçüncü olarak dalga boyunu ve yönü kontrol edin: çift fiberli bağlantılar TX/RX çapraz bağlantısı, BiDi ise birbirini tamamlayan dalga boyları gerektirir. Dördüncü olarak optik güç bütçesini kontrol edin: uzak uçta alınan güç hem alıcı hassasiyetinin üzerinde olmalı hem de alıcının aşırı yük üst sınırını aşmamalıdır. Çok kısa bir bağlantıya takılan uzun mesafeli bir modül mutlaka daha güvenli değildir; kısa mesafeli bir modül de yalnızca fiber çekirdeği sağlam olduğu için iletim mesafesini sınırsızca uzatamaz.
Son olarak cihazın SFP modelini desteklediğini doğrulayın. Yuvanın aynı fiziksel biçime sahip olması, uyumluluk beyanının yerini tutmaz; yönetim ve izleme işlevleri de farklılık gösterebilir. Farklı üreticilerin cihazları normal biçimde birlikte çalışabilir, ancak kullanılacak modüllerle uçtan uca doğrulama yapılmalıdır; yalnızca benzer ürün adlarına dayanarak birlikte çalışabilirlik garantisi verilemez.
Belirtilere göre sorun giderin; A/B uçlarını körü körüne değiştirmeye devam etmeyin
Kolayca karıştırılabilecek başka bir durum daha vardır: birden fazla elektriksel porta sahip fiber medya dönüştürme ekipmanları anahtarlama işlevleri içerebilirken, bazı ürünler bağımsız kanal iletimini öne çıkarır. Yalnızca “fotoelektrik dönüşüm” adına bakarak portlar arasındaki iletim ilişkisinin aynı olduğunu varsayamazsınız. Şeffaf uzatma, VLAN geçişi veya çoklu hizmet izolasyonu gerektiğinde, cihazın Ethernet çerçevelerini nasıl işlediğini kontrol etmeli ve gerekirse etiketli hizmetler ve birden fazla terminalle test yapmalısınız.
Teslimatta her iki uçtaki cihazları ve modül modellerini, TX/RX dalga boylarını, fiber çekirdek numaralarını, konnektör tiplerini, testte ölçülen gücü ve hizmet sonuçlarını listeleyen bir bağlantı karşılaştırma tablosunun tutulması önerilir. Bu bilgileri portların ve bağlantı panellerinin yakınına yerleştirin; böylece sonraki değişimlerde kutu rengine veya sahadaki konumuna bakarak A/B tahmini yapılması gerekmez. Arıza sırasında elde yalnızca aynı dalga boyu yönüne sahip modüllerin kalmasını önlemek için yedek parçalar da birbirini tamamlayan kombinasyonlar hâlinde hazırlanmalıdır.
Optik bağlantı göstergesi yanmadığında öncelikle her iki ucun enerjili olduğunu, modüllerin yuvalarına oturduğunu, koruyucu kapakların çıkarıldığını ve uç yüzeylerin temiz olduğunu doğrulayın. Çift fiberli bağlantının çaprazlamasını veya BiDi dalga boylarını kontrol edin, ardından hızı ve modül verilerini inceleyin. Sağlamlığı bilinen kısa bir ara bağlantı kablosuyla doğrulama yapmak, cihaz uyumsuzluğunu sahadaki uzun bağlantı sorunlarından ayırmaya yardımcı olabilir. Optik portların içine doğrudan bakmayın veya ışık yayılıp yayılmadığını gözle değerlendirmeyin; uygun ölçüm cihazları ve güvenli çalışma yöntemleri kullanın.
Optik bağlantı göstergesi yanıyor ancak hizmet çalışmıyorsa elektriksel port bağlantısını, terminalin IP yapılandırmasını, VLAN veya cihaz yönetim ayarlarını ayrıca kontrol edin. Optik bağlantının kurulması yalnızca fiziksel veya bağlantıya ilişkin koşulların ilgili duruma ulaştığını gösterir; uygulama hizmetinin doğru çalıştığını otomatik olarak garanti etmez. Sorun giderme sırasında her seferinde yalnızca bir koşulu değiştirin ve her iki uçtaki modelleri, optik modül etiketlerini ve güç testi sonuçlarını kaydedin.
Kaynak:Cisco Gigabit SFP bilgileri Tek fiberli BiDi'nin birbirini tamamlayan dalga boyu mekanizmasını gösterir. Bu makaledeki örnekler, belirli modüllerin teknik özelliklerinin yerini almaz; “çift olarak kullanılır” ifadesi, mutlaka aynı görünüme sahip iki kutu satın alınması gerektiği şeklinde değil, uyumlu optik gönderme ve alma işlevlerinin birlikte çalışması şeklinde anlaşılmalıdır.
Çince teknik makaleden çevrilmiştir. Kaynağın ilk yayımlanma tarihi: 2019-12-05. Kaynağın son güncellenme tarihi: 2026-10-13T23:45:12+08:00. Çince kaynağı okuyun
